คู่มือการสนทนาแบบมิดเวสต์

ถ้าคุณจบค่ำคืนด้วยการตบขาตัวเองแล้วพูดว่า "เอาล่ะ ฉันขอตัวไปก่อนนะ" แสดงว่าคุณไม่

ต้องใช้คู่มือเล่มนี้ แต่คุณอาจจะชอบมันก็ได้ เต็มไปด้วยวลีทั่วไปของชาวมิดเวสต์ (และความหมายที่แท้จริงเบื้องหลังรอยยิ้มที่เป็นมิตร)

คือการมองภาษาอย่างเอ็นดูและประชดประชันตัวเองของผู้คนที่ถูกนิยามด้วยความใจดีมายาวนาน และถูกลดทอนให้เหลือเพียงรูปแบบการลงคะแนนเสียง เขียนโดย Taylor Kay Phillips ชาวมิดเวสต์โดยกำเนิด หนังสือเล่มนี้คือการขยิบตา กอด และจับมือแน่นๆ (พร้อมสบตา) ถึงชาวอเมริกันหลายล้านคนที่เรียกน้ำอัดลมว่าโซดาและป็อปสลับกันไป และโตมากับการซ้อมหนีทอร์นาโดที่โรงเรียน

ค้นพบวลีเด็ดในการสนทนาแบบมิดเวสต์ เช่น:

• วิธีประกาศว่าคุณเกลียดอะไรบางอย่างสุดหัวใจ ("ฉันไม่ค่อยชอบมันเท่าไหร่")

• อะไรที่ถือว่า "ขับรถไม่ไกล" (น้อยกว่าแปดชั่วโมง)

• การคุยเรื่องกีฬา (เริ่มเร็ว ไม่จบจนกว่าเราจะลงดิน)

• การบรรยายบ้านในฝันขั้นสุด ("มันมีชั้นใต้ดินที่ตกแต่งเสร็จแล้ว")

• บทกวีถึงตู้เย็นในโรงรถ

รวมถึงคำแนะนำ เคล็ดลับ และโปรไฟล์ของทุกรัฐที่กล่าวถึง

รับประกันว่าชาวมิดเวสต์ (และเพื่อนๆ ของพวกเขา) จะหัวเราะออกมา พยักหน้า และถามว่า "มีใครต้องการอะไรไหม เดี๋ยวฉันไปหยิบให้ระหว่างลุกขึ้น"}