Greenlights

Ik ben vijftig jaar in dit leven, probeer al tweeënveertig jaar het raadsel ervan op te lossen en heb de afgelopen vijfendertig jaar dagboeken bijgehouden met aanwijzingen voor dat raadsel. Notities over successen en mislukkingen, vreugde en verdriet, dingen die me verwonderden en dingen waar ik hard om moest lachen. Hoe eerlijk te zijn. Hoe minder stress te hebben. Hoe plezier te hebben. Hoe mensen minder pijn te doen. Hoe minder pijn te krijgen. Hoe een goede man te zijn. Hoe betekenis in het leven te hebben. Hoe meer mezelf te zijn.

Onlangs verzamelde ik de moed om met die dagboeken te gaan zitten. Ik vond verhalen die ik heb meegemaakt, lessen die ik heb geleerd en vergeten, gedichten, gebeden, recepten, overtuigingen over wat ertoe doet, een paar geweldige foto’s en een heleboel bumperstickers. Ik vond een betrouwbaar thema, een benadering van leven die me meer voldoening gaf, toen en nog steeds: als je weet hoe en wanneer je met de uitdagingen van het leven om moet gaan—hoe je

—kun je genieten van een staat van succes die ik “greenlights vangen” noem.

Dus nam ik een enkeltje naar de woestijn en schreef dit boek: een album, een plaat, een verhaal van mijn leven tot nu toe. Dit is vijftig jaar van mijn geziene en meegemaakte dingen, gevoelens en uitgedachte dingen, coole en beschamende dingen. Genade, waarheden en schoonheden van wreedheid. Wegkomen met, gepakt worden en nat worden terwijl ik probeerde tussen de regendruppels te dansen.

Hopelijk is het medicijn dat goed smaakt, een paar aspirines in plaats van het ziekenhuis, een ruimteschip naar Mars zonder dat je je vliegbrevet nodig hebt, naar de kerk gaan zonder herboren te hoeven worden, en lacen door de tranen heen.

Het is een liefdesbrief.

Het is ook een gids om meer greenlights te vangen—en om te beseffen dat de gele en rode uiteindelijk ook groen worden.

Veel succes.